غدير خم
اين روايـت از طبرسـي باشـد و شيـخ مفيد
كان زمانيكه پيمبـر بـه غديــر خـم رسيد
پس به فـرمان خــدا در آن زميـن آمد فرود
همره هر كـس كه با او در طــواف كعبه بود
داد فـرمـان آن رســول كـردگــار بـي نياز
تا برايـش منبري آمـاده سـازنـد از جهاز
تا كه پيغمبـر برآن منبـر نشسـت و جا گرفت
گفت آنگه تا علي هم در بـرش مأوي گرفت
بعـد حمـد كـردگـار و شـرح حـال خويشتن
دست حيدر را به بالا برد و گفتي اين سخن
ايـن سخـن را گفــت پيغمبـر بـه آواز جـلي
هر كه من مولايم او راهسـت مولايش علي
اي خدا هر كس علي را دوست دارد دوست دار
هر كـه با او دشمنـي دارد ورا دشمـن بدار
اين روايـت زان مكــان و آن زمـان دارد خبر
آنكه اول گفـت به به يـا علي بـودي عمر
از پس مـرگ نبـي بهــر چه ظلم آور شدند
غاصـب حــق علـي و آل پيغمبـر شدند
ابتـدا غصـب خـلافــت از علــي مـرتضي
بعد از آن غصب فدك از فاطمه خير النساء
خانـه مـولا علـي شيـر خــدا را سـوختند
جامـه غـم بهــر زهــراي مطهّـر دوختند
جنگ صفين و جمل سرچشمه از اينجا گرفت
تا به جنگ نهـروان اين فتنــه ها بالا گرفت
گول شيطـان خـوردگان بار دگر كافـر شدند
در پي خصـم علـي دامــاد پيغمبـر شدند
دامـن ايـن فتنـه هـا آمـد بـه دشـت كربلا
كربـلا ديگـر شـدي امــواج طـوفـان بلا
كربـلا خـود خانـه مـاتـم سـرايي بـاز كرد
لعنت و نفرين بر او كيـن ظلم را آغاز كرد
مي زند عبد الحسن فرياد در هر صبح وشام
بهر آن ظلمي كه بر آل علي شـد والسلام
***********
********
در نظربازی ما بیخبران حیرانند من چنینم که نمودم؛ دگر ایشان دانند